قلم‌موی مورد استفاده در نگارگری از نوع نرم و مناسب برای آبرنگ است.نگارگران ایرانی برای قلم گیری و صورت سازی از قلم‌مویی که از موی گربه یا سنجاب یا سمورساخته شده، استفاده می‌کنند،این قلم‌موها خود بر دو نوعند:گندمی و شمشیری (نیزه‌ای).قلم‌موی گندمی برای پرداز و قلم موی شمشیری برای قلمگیری بکار می‌رود نقاشان قدیم از موی مورد نظر به اندازهٔ قلم جدا می كردند و شانه می زدند و طوری در كنار هم می چیدند كه تارهای مو به یك اندازه باشند و در آن موی شكسته وجود نداشته باشد . سپس سه جای آن دستهٔ مو را گره می زدند. این گره ها بسیار ظریف بودند ، به طوری كه قرار دادن آنها در جوف پر غاز به آسانی امكان پذیر بود .

قلم مو را از موی سمور یا موی سنجاب یا موی پشت گردن گربه – بین دو كتف تا روی دم – درست می كنند.امروزه با توجه به عدم امكان تهیهٔ موی سنجاب و سمور ، مینیاتور سازهای ایرانی از موی گربهٔ شش ماهه تا یكسالهٔ ایرانی استفاده می كنند و آن را با نخ ابریشمی گره می زنند و در داخل شهپر كبوتر كه قبلاً آن را كاملاً تمیز كرده اند ، قرار می دهند

با قلم موی گربـه ، كه بـسیار نـرم و ظریف است ، كار "پرداز" و "قلم گیری" انـجام می شود .

قلم‌موهایی که از موی دُم   سمور ساخته می‌شوند نیز کیفیت خوبی دارند و حالت فنری و انعطاف پذیرشان و نوک تیز آنها برای نقاشی آبرنگ و رنگ روغن مناسب است. این قلم‌موها توانایی بالاتری برای جذب آب دارند.

مینیاتور سازهای معاصر به علت سختی كار ، ایـنك از قلم موهای آمـادهٔ خارجی استفاده می كنند .

از نکات مهم در استفاده از قلم‌مو توجه به ترکیب کردن رنگ‌ها و استفاده از رنگ‌های مناسب برای زمینه‌است. جهت دادن به قلم‌مو باعث دادن حجم به تصویر می‌شود و آن را از مسطح بودن درمی‌آورد.

اگر هدف نگارگر رنگ زدن به سطح وسیعی باشد از قلم‌موی دارای سر مربعی شکل و اگر هدفش رنگ کردن بخش کوچکی از یک طرح باشد از قلم‌موی سر گرد استفاده می‌کند.

روش ساخت قلم مو:

روش درست كردن قلم مو یكسان است، ولی سلیقه ها متفاوت است. پس از چیدن مو از پشت گردن گربه، موها را با شانه ی كوچك و ویژه این كار از ته شانه می زنند تا تمامی كركها از ته آن خارج شوند. موهای شكسته را نیز از موهای سالم  سوا می كنند و بیرون می ریزند. نوك موها را به اندازه مورد نیاز، وارد قالب می كنند. برای آنكه نوك موها در قالب نظم یابند و در یك خط قرار گیرند، ته قالب را به جای هموار می زنند. آنگاه  موها را از قالب در می آورند، خیس می كنند، ته آنها را با نخ می بندند و نوكشان را از انتهای شاه پركبوتر – این پر را قبلا تمیز كرده اند و نوك آن را بریده اند – رد می كنند تا موها به نوك شاه پر برسند. پس از بیرون آوردن مقدار موی مورد نظر از نوك شاه پر، انتهای پر را چسب می ریزند و دسته ای را كه ساخته اند به آن می چسبانند. اینك، قلم مو برای نقاشی كردن آماده است.

در قدیم، نقاشان بهترین قلم موها را می ساختند. این قلم موها كمی بلندتر و نوك تیزتر از قلم موهای امروزی بودند. این مساله را از چگونگی خطوط آمده در نقاشیهای قدیمی می توان دریافت. زیرا در این نقاشی ها ، پردازها كمی كشیده تر از پردازهای نقاشی هایی بودند كه در خَـلق آنها از قلم موی گندمی شكل و كوتاه استفاده می شود.امروزه، جنس قلم موهای ساخته ی اروپا از موی سمور و سنجاب است كه البته، موی سنجاب به قلم مو كیفیت بهتری می دهد. اما در كشورهای جهان سوم از هر گونه موی موجود و در دسترس استفاده می شود. چنانكه در چین، انواع قلم مو با موهای مختلف و برای كاربردهای گوناگون تهیه می شود.

قلم مو های مخصوص رنگ روغن

قلم موی مخصوص نگارگری(قلم شمشیری با موی گربه)

تصویره اینو جایی پیدا نکردم.از قلم مویه خودم عکس گرفتم:)